Urodził się w Henrykowie k. Zduńskiej Woli. Po nieukończeniu wydziału teologii ewangelickiej na Uniwersytecie Warszawskim zostaje ordynowany 16.10.1932 roku przez ks. bp. Juliusza Burschego na wikariusza parafii w Tomaszowie.
18.03.1940 zostaje aresztowany i osadzony w obozie koncentracyjnym w Oranienburgu, a następnie w Dachau. Po wojnie wraca na 10 lat do Tomaszowa (1945-1954). Piastował stanowisko seniora Diecezji Łódzkiej (1950-1952) oraz Diecezji Warszawskiej (1954-1965) a także Prezesa Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego (1957-1965). Był proboszczem w Łodzi w latach 1954-1965, tj. do chwili wyboru jego kandydatury na rektora Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Od roku 1939 doktor teologii, od 1972 roku profesor zwyczajny.